++Time Of Magicial Diary Season 1++

ช่วงเวลาเที่ยงวันของสวนสาธารณะในกรุงดับลิน นับว่าเป็นช่วงที่ดีมากอีกช่วงหนึ่งเลยทีเดียว ทั้งสภาพบรรยากาศ และองค์ประกอบอื่น ๆ อีกมากมาย ทำให้เดทครั้งแรกของคฟีอนต์ผ่านไปด้วยดี

นี่ฟอนต์คุง เรารู้จักกันมากี่ปีแล้วนะ ฟลอเรนท์ถาม

ก็ราว ๆ 14 ปีได้แล้วละคีฟอนต์ตอบ

ยังจำตอนที่เธอไม่สบายได้อยู่เลยนะ ตอนนั้นฉันต้องอุ้มเธอพาไปหาพ่อฉันรักษา แล้วตอนนั้นเธอก็อ้วนมากด้วยคีฟอนต์กล่าว

นี่ฉันไม่อ้วนขนาดนั้นนะฟลอเรนท์กล่าว

นี่ฟอลเรนท์ เธอจะว่าอะไรไหมถ้าคีฟอนต์หยุดไปครู่

ว่าไงละฟลอเรนท์ถาม

ถ้าถ้า ถ้าจะบอกว่ารักคีฟอนต์บอก

ตอนนี้ฟลอเรนท์ถึงกับหน้าแดงมาก เมื่อได้ยินคำว่ารักจากปากคีฟอนต์

ฟอนต์คุง คือว่าฟลอเรนท์กล่าวอย่างเขินอาย

ครับ?คีฟอนต์ตอบ

ฉันมีคนรักอยู่แล้วน่ะฟลอเรนท์บอก

ตอนนี้คีฟอนต์ถึงกับใจสลาย แต่ใบหน้าของเขากลับยิ้มแย้มอยู่

เหรอ เขาคนนั้นเป็นใครเหรอคีฟอนต์ถาม

ก็รุ่นพี่ที่ชื่อวอลล์น่ะฟลอเรนท์ตอบ

อื้อ เดี๋ยวผมไปซื้อน้ำให้นะคีฟอนต์กล่าวเปลี่ยนเรื่อง

จ้าฟลอเรนท์กล่าว

คีฟอนต์เดินไปได้ไม่ถึง 500 เมตรน้ำตาของคีฟอนต์ต้องมีอันไหลออกมาอย่างไม่ต้องสงสัย เขาถึงกับเสียใจมาก แต่เขาก็ยังรู้สึกยินดีไปในตัว เมื่อรู้ว่าฟลอเรนท์รักใคร

ฟอนต์คุงฟลอเรนท์กล่าว

กลับมาแว้วคีฟอนต์วิ่งมาขณะถือขวดน้ำ

หงะ~ เดี๋ยวก็ล้มฟลอเรนท์กล่าว

โครม~ คีฟอนต์ล้มอย่างจัง

ว่าแล้วฟลอเรนท์พึมพำ

คุณฟลอเรน์ครับชายผู้หนึ่งเดินมาจากด้านขวาของสวนสาธารณะ

คุณวอลล์ฟลอเรนท์กล่าวอย่างตกใจ

ครับ ผมจะชวนคุณไปทานข้าวกับผมจะได้ไหมครับวอลล์ถาม

ได้ค่ะฟลอเรนท์ตอบ

คีฟอนต์ เอ๋..?ฟลอเรนท์หันไปหาคีฟนต์แต่ไม่พบ

งั้นเราไปเถอะครับวอลล์กล่าว

ค่ะฟลอเรนท์กล่าว

คีฟอนต์เดินตามไปชนิดไม่มีใครรู้ตัว ทั้งที่ใจนั้นยังคงหักไม่เป็นท่า แต่อีกใจเขาก็ยังห่วง

เวลา 4 โมงเย็นของร้านอาหารครัวชาร์ด ที่ตั้งบริเวณถนนวงเวียน นับว่าเป็นร้านอาหารที่ได้รับความนิยมในอันดับต้นของเมืองซะด้วยซ้ำไป

เป็นไงบ้างครับอาหารวันนี้วอลล์ถาม

ค่ะ อร่อยมาก ๆ เลยแต่ว่าทำไมถึงต้องพามาร้านอาหารแบบนี้ด้วยละคะฟลอเรนท์กล่าว

ก็ผมอยากให้คุณดูมีราศีน่ะครับวอลล์กล่าว

ฟลอเรนท์ยิ้มแล้วหันไปข้างนอก เธอตกใจเมื่อเห็นบิล

บิลเดินมากับคีฟอนต์ทำไมกันนะ ฟลอเรนท์นึก

เชิญครับ....อุตส่าห์มาถึงนี้ลำบากหน่อยนะครับคนที่อยู่ตรงโต๊ะด้านขวาบน กล่าวขึ้น

ไม่เป็นไรครับเรื่องแค่นี้เองบิลกล่าว

เฮ้! เดี๋ยวสิบิล เรายัง...คีฟอนต์กล่าว

อ้อเรื่องบัตรน่ะเหรอ ลืมแล้วเหรอว่าเราเป็นแขก V.I.P. นะไม่ต้องใช้บิลกล่าว

เออ...แฮะคีฟอนต์บ่นอย่างใจหาย

คีฟอนต์มองไปด้านหลังของตังเอง เขาสังเกตบริเวณร้าน เขาเจอผู้หญิงคนหนึ่งนั่งรับประทานอาหารอยู่ตรงข้างกระจก มีสีหน้าที่ยิ้มแย้มมาก

คีฟอนต์!!ชายอีกคนกล่าว

ครับ ... เอ่อโทษทีถึงไหนแล้วนะคีฟอนต์กล่าวอย่างใจลอย

ฟลอเรนท์คีฟอนต์นึก

อืม....คุณฟลอเรนท์ครับ เราไปกันเถอะครับวอลล์กล่าว

ค่ะฟลอเรนท์ตอบรับ

ทั้งคู่เดินลงไปจากร้านอาหารอย่างกับคนรักกันมา 14-15 ปีงั้นละ

ผมขอตัวสักครู่ บิลมาเป็นเพื่อนแปปคีฟอนต์กล่าว

บิล ..... ตอนนี้เห็นฟลอเรนท์อยู่กับวอลล์นะคีฟอนต์อย่างเบา ๆ

ว่าไงนะ แล้วเจ้าบ้าวอลล์นั้นจะไม่ทำร้ายเธอหรือไงบิลกล่าวอย่างกับเดือดร้อนแทน

คีฟอนต์ส่ายหน้า แล้วก็ยื่นบัตรอันหนึ่งให้บิล

ช่วยคุยแทนไปก่อนนะคีฟอนต์กล่าวแล้วเดินออกไปนอกร้าน

อ้าว~ ฟอนต์~บิลกล่าว

คีฟอนต์เดินออกมานอกร้านเขาหันซ้ายขวา ไม่พบฟลอเรนท์ เขาเลยรีบหยิบโทรศัพท์ต่อสายหาฟลอเรนท์เป็นการด่วน

ขออภัยค่ะ หมายเลขที่ท่านเรียก....เสียงระบบอัตโนมัติดดังขึ้น

ปัง~ เสียงปิดฝาพับโทรศัพท์กระแทกอย่างแรง

ฟลอเรนท์.... เธอไปไหนนะคีฟอนต์กล่าวแล้ววิ่งออกตามหา

เวลาผ่านไป 4 ชั่วโมงแล้วที่ฟลอเรนท์หายไปกับชายหนุ่มที่ชื่อวอลล์ คีฟอนต์ร้อนรุ่มเหมือนถูกไปเผาทั้งเป็น

เฮ้อ~ เมื่อไหร่จะกลับมานะคีฟอนต์กลับมาจากคุยกับเพื่อนเก่า เดินเข้าบ้านโดยมีหน้าบู้บี้

ไปก่อนนะฟอนต์บิลกล่าว

อื้อ~ เฮ้อ~คีฟอนต์เดินเข้าบ้านทิ้งตัวลงไปกับโซฟาสุดจะนุ่ม

คีฟอนต์หยิบภาพที่ไปถ่ายคู่กับฟลอเรนท์ เขายังจำได้ดีทีเดียว

กริ้ง~ กริ้ง~ เสียงโทรศัพท์บ้านดังขึ้น

ครับ บ้านคีรีน่าครับคีฟอนต์รับสาย

ฟอนต์!!! ช่วยด้วย!!เสียงผู้หญิงขอความช่วยเหลือ

ฟลอเรนท์ !!! เธออยู่ไหนคีฟอนต์ถาม

ช่วยด้วย ฉันอยู่ตรงสวนสาธารณะ มาช่วยฉันทีคีฟอนต์ฟลอเรนท์ร้องขอความช่วยเหลือ

เสียงสนทนาของฟลอเรนท์ถูกตัดสายไป

ฟลอเรนท์~.... แย่ละคีฟอนต์รีบวิ่งออกไปที่สวนสาธารณะทันที

ฟอนต์จะไปไหนบิลเดินมาถาม

ฟลอเรนท์อยู่สวนสาธารณะ โดนไอ้วอลล์ทำร้ายไปเร็วคีฟอนต์กล่าวแล้วรีบวิ่งไปเป็นการด่วน

เฮ้ย~ รอด้วย!!บิลวิ่งตามไป

คีฟอนต์วิ่งมาถึงมองไปทั่วสาธารณะ เห็นชายคนหนึ่งกำลังทำร้ายผู้หญิงคีฟอนต์วิ่งเข้าไปชกหน้าจนมันล้มกลิ้งลงไป

แกเป็นใครว่ะชายคนนั้นถาม

!!!ผู้หญิงคนนั้นตะลึง

คีฟอนต์เงียบไปกล่าวอะไร แล้วยื่นมือให้ผู้หญิงคนนั้น

ลุกขึ้นมาฟลอเรนท์....ยังไหวไหมคีฟอนต์ประคองเธอแล้วถามอย่างเป็นห่วง

ค่ะ....ไม่เป็นไร...ฟลอเรนท์กล่าว และน้ำตาก็ไหลออกมา

แกนะแก ผมอุตส่าห์ไว้เนื้อเชื่อใจคุณมาโดยตลอด แต่คุณกับเธออย่างนี้เหรอคีฟอนต์เดินไปที่ชายคนนั้นล้ม

แล้วยังไง มันหนักกบาลแกหรือไงชายคนนั้นตะคอก

ผัวะ~ คีฟอนต์เตะยอดหน้าชายคนนั้น กระเด็นไปไกล ชายผู้นั้นลุกขึ้นมาแล้ววิ่งเข้าใส่คีฟอนต์ จะชกหน้าแต่บิลวิ่งเอาแขนบล็อกไว้

!!ชายผู้นั้นถึงกับอึ้ง

คนอย่างแก ไม่คู่ควรสู้กับฟอนต์เขาหรอกบิลกล่าวแล้วย่อตัวลงมาต่อยไปที่ท้องของชายคนนั้นอย่างแรง จนชายคนนั้นทรุดลงไปกับพื้น

เรากับกันเถอะ พอได้แล้วเราไม่ควรไปยุ่งกับหมาที่ไม่รูจักของ มีแต่เราจะเสียเปรียบคีฟอนต์กล่าวแล้วพาฟลอเรนท์กลับบ้าน

คีฟอนต์เปิดประตูบ้าน บิลยื่นบัตรใบนั้นที่คีฟอนต์ให้คืน

ตังในเครดิตนายเหลือไม่มากแล้วนะบิลกล่าว

ก็ว่างั้น คีฟอนต์ตอบ

ขอโทษนะฟอนต์....เพราะฉันแท้ ๆ เลยฟลอเรนท์ล่าวเหมือนโทษตัวเอง

ไม่เป็นไรหรอนะบิลกล่าว

งั้นฉันไปก่อนนะฟอนต์ Good Nightบิลกล่าวแล้วเดินกลับบ้าน

Sweet Dream นะบิลคีฟอนต์ปิดประตู

ฟลอเรนท์....ไม่เป็นไรแล้วนะคีฟอนต์เดินไปปลอบใจฟลอเรนท์

ฟลอเรนท์วิ่งเข้ามากอดคีฟอนต์ทั้งที่น้ำตาไหลพราก เธอเสียใจมากที่เธอรักชายคนนั้นแต่กลับเป็นอย่างที่ใจเธอปราถนา คีฟอนต์เลื่อนมือมาลูบผมของฟลอเรนท์

บอกทีเธอทำไมใจร้ายใจดำอย่างนี้

หายไปไหนคนที่แสนดี บอกทีเป็นเพราะใครเธอจึงเปลี่ยนไป

บอกที่เธอทำไมใจร้ายใจดำอย่างนี้

หรือเพราะฉันที่ผิดใช่ไหม ฉันควรจะทำอย่างไร

เผื่อจะขอให้เธอคนนี้กลับมาเป็นคนที่เคยรักแสนดีดังเดิม

เสียงเพลงโทรศัพท์ของฟลอเรนท์ดังขึ้น

Wall Galop

วอลล์ แกลลอป

ฟลอเรนท์ไม่รับโทรศัพท์ แล้วเดินขึ้นห้องไป

ฟลอเรนท์คีฟอนต์บ่น

เที่ยงคืน คีฟอนต์ตื่นขึ้นมา

ข่มตาไม่หลับแฮะคีฟอนต์ลุกจากเตียงแล้วเดินไปห้องของฟลอเรนท์ เขาเห็นได้ว่าฟลอเรนท์หลับแต่ไม่สนิท แถมน้ำตาก็ยังไหลอยู่ ผ้าห่มไม่ได้ห่มที่ตัวเธอ

เฮ้อ~คีฟอนต์คอตก แล้วเดินไปเอาผ้าห่ม ห่มตัวฟลอเรนท์

Sweet Dream นะ Princessคีฟอนต์กล่าวแล้วเดินไป

เช้าวันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2040 บรรยากาศฝนตกทั้งกรุงดับลิน คีฟอนต์อยู่ในสภาวะร่าเริงทำอาหาร ในห้องครัว

We just dont care ~ วู้วคีฟอนต์ทำอาหารไปร้องเพลงไปอย่างสบายใจ

อรุณสวัสดิ์จ้า ฟอนต์ฟลอเรนท์ลงมาทักทาย

อรุณสวัสดิ์ครับ คีฟอนต์ตอบ

วันนี้วันอะไรเหรอฟลอเรนท์ถาม

วันที่ 7 ครับคีฟอนต์ตอบ

ฟอนต์คุง คือว่า...ฟลอเรนท์เดินมาที่คีฟอนต์จัดอาหาร

ครับ?คีฟอนต์หันมาถาม

ฉันน่ะ แอบชอบเธอมาตั้งนานแล้วละ แต่ว่า...ฟลอเรนท์กล่าวทำให้คีฟอนต์อึ้งไปพักหนึ่ง

แต่ว่าที่ฉันบอกว่ารักวอลล์ เพราะตอนแรกเขาเป็นคนสุภาพและเพรียบพร้อมทุกอย่าง ฟลอเรนท์กล่าวอธิบาย

แต่ว่าฉันไม่เคยนึกว่าเขาจะเป็นอย่างนี้ฟอลเรนท์กล่าวขณะน้ำตาไหล

ไม่เป็นไรหรอกน่า ฟลอเรนท์คีฟอนต์ปลอบ

ฟลอเรนท์จูบคีฟอนต์ ~ และแล้วตอนนี้ฟลอเรนท์อยากทำในสิ่งที่ตนอยากทำ เธอก็ได้ทำแล้วเรียบร้อย

ฉัน .... ไปอาบน้ำก่อนนะฟลอเรนท์กล่าวแล้วเดินจากไป

คีฟอนต์หน้าแดงแล้วพูดอะไรไม่ออก เขาไม่เคยคิดเลยว่าฟลอเรนท์จะจูบเขาจริง ๆ อันที่จริง

คีฟอนต์ไม่กล้าจะล่วงเกินฟลอเรนท์เลย แค่เขาจะกอดเธอเขายังเขินอาย และตอนนี้ใจเขาสั่นอยู่แน่ๆ